Bałtycki kapitan Terje Wiggen pracuje jako pilot na wyspie Muhu. Gdy pierwszy oficer statku „Carola” zgłasza chorobę, Wiggen chętnie korzysta z okazji, by wrócić do życia marynarza. Wkrótce po wypłynięciu wybucha I wojna światowa. Z czasem załogę statku wyczerpuje przedłużająca się flauta. Gdy kapitan zapada na zarazę, Wiggen pozbywa się skażonego zapasu wody. Niezadowolenie załogi rośnie, aż marynarze zabierają jedyną szalupę ratunkową i zostawiają pierwszego oficera na pokładzie. Wiggen bezskutecznie próbuje zapanować nad statkiem. W ostatniej chwili zostaje uratowany u wybrzeży Japonii. Po powrocie obiecuje, że już nigdy nie zostawi żony i dziecka. Tymczasem niemiecka Cesarska Marynarka Wojenna zaczyna blokować szlaki wodne wokół wyspy. Wiggen płynie na wiosłach do Szwecji, zamierzając przemycić zapasy dla rodziny. W drodze powrotnej zatrzymuje go niemiecki kapitan. Po pięciu latach więzienia Wiggen ponownie wraca na Muhu. Jest owładnięty żądzą zemsty. (Deutsche Kinemathek)