Uwięzieni pomiędzy dwiema płciami artysta Eli Leven i Ester Martin Bergsmark dotykają się i pieszczą, wspólnie kąpiąc się w obłokach pary. Przekonujący głos z offu opisuje często trudny i bolesny proces dorastania, który doprowadził ich do wyboru życia poza kategoriami mężczyzny i kobiety. Czymś zupełnie innym. Podczas gdy ukazane zostają wspomnienia z okresu dorastania naznaczonego homofobią i dyskryminacją, widzów urzekają również poetyckie obrazy ciał, ośnieżonych lasów, wody, natury i ślimaków: symbolu androgynii. Film ten głęboko porusza widzów. To hymn na cześć płynności seksualnej, ukazujący poszukiwanie prawdziwego „ja” za pomocą kontrastowych, wyrazistych i często kwasowo jaskrawych zdjęć. Początkowo pomyślany jako telewizyjny portret transpłciowego artysty Eli Leven, jest psychodeliczną dokufikcją, hybrydowym filmem inspirowanym Sebastianem Dereka Jarmana.