W latach 1891–1927 Henriette Roland Holst przechodzi burzliwą przemianę. Jako początkująca poetka wywodząca się z zamożnego środowiska mieszczańskiego, pełna idealizmu i przekonania, rzuca się w wir działalności ruchu robotniczego. W różnych partiach socjalistycznych toczy się jednak zażarta walka o kierunek, a Henriette z trudem odnajduje w niej swoje miejsce. Po powrocie rozczarowana z podróży do Związku Radzieckiego nie czuje się u siebie w żadnej partii lewicowej. Później wspomina ten okres w swojej biografii „Het vuur brandde voort” (tłum. „Ogień płonął dalej”). Film odtwarza ten okres, wykorzystując dawne materiały filmowe połączone z tekstami samej Henriette Roland Holst: fragmentami listów, wierszy, przemówień i książek, oszczędnie uzupełnionymi osobistym komentarzem reżysera.