Constantino Zegarra to zasadniczy peruwiański urzędnik państwowy, który wyróżnia się na tle skorumpowanych kolegów. Przez całą swoją trwającą dwie dekady karierę nieugięcie opierał się korupcji, kierując się pamięcią o zubożałym końcu życia ojca, do którego doprowadziła korupcja. W wieku czterdziestu lat jest oddanym rodzinie mężczyzną, mającym nastoletnią córkę, która podważa jego poglądy. Pewnego ranka przeżywa postrzał w gardło, w wyniku którego traci głos. Po powrocie do zdrowia jest przekonany, że ktoś z jego biura próbował go zabić.