Ten dokument to najbardziej kompleksowe spojrzenie na „niedotykalnych” w Indiach. Motywowana starożytnymi nakazami religijnymi, ta tragiczna praktyka, dzieląca ludzi ze względu na pochodzenie, nie ustępuje mimo wszelkich zachęt ze strony rządu. Osoby uznawane za niedotykalne cierpią nie tylko z powodu izolacji — są zmuszane do wykonywania podrzędnych prac w swoich społecznościach, picia z osobnych naczyń, zdejmowania butów na ulicy na znak szacunku oraz okazywania na wiele innych sposobów swojej rzekomej niższości. Podczas gdy media kreślą pozytywny obraz demokratycznych Indii, filmowiec Stalin Kurup przez cztery lata podróżuje po kraju, by ujawnić trwający ucisk Dalitów, „złamanych ludzi”, w bardzo różnych społecznościach, w tym wśród sikhów, chrześcijan i muzułmanów.