Swobodne skojarzenia obrazów zestawiono w późnym dziele Richtera z dezorientującą poezją. Film to wizualna dynamitowa mieszanka: odwrócone do góry nogami i puszczone wspak ujęcia, gra światłem i cieniem, bilard, kości do gry i balony — sugestywne, surrealistyczne obrazy. Widzowi narzuca się zasady dadaistycznego pisarstwa, takie jak gry losowe, kalambury, gry słowne i głośny, bezsensowny hałas, podczas gdy dadaistyczne wiersze czytają / recytują ich oryginalni autorzy.