Film zaczyna się, gdy Elise zostaje wypisana ze szpitala psychiatrycznego po 12 latach pobytu. Była świadkiem, jak jej matka utonęła, i od tamtej pory nigdy nie była już taka sama. Jej psychiatra, dr Robert Lang, uważa, że jest na tyle zdrowa, by opuścić szpital. Wraz ze swoją dziewczyną Dianą odwozi Elise do domu, w którym spędziła dzieciństwo. Wkrótce pojawia się jej przyrodni brat Leland. Jasne jest, że nie ma dobrych zamiarów, bo drwi z niej z powodu śmierci matki. Później okazuje się, że chce zagarnąć cały majątek dla siebie i na zawsze zamknąć Elise w szpitalu. Elise zaczyna słyszeć głosy i mieć retrospekcje z nocy, w którą zmarła jej matka. Wkrótce giną kolejne osoby z otoczenia Elise. Tożsamość zabójcy jest nieco zaskakująca, a finał znakomity. Wytworzona atmosfera jest fantastyczna i plasuje film gdzieś pomiędzy Don’t Look in the Basement (1973) a Funeral Home (1980). (z http://www.scaredstiffreviews.com/?p=4609)