W latach 1978–1982 Glenn O'Brien prowadził nowojorski program telewizji kablowej z dostępem publicznym zatytułowany TV Party. Współprowadzony przez Chrisa Steina z Blondie i reżyserowany przez filmowca Amosa Poe, godzinny program zabierał telewizję tam, gdzie wcześniej jeszcze nie dotarła: na skraj przyzwoitości i „subrealizmu”, jak ujmował to Glenn. Walter Steding i jego „Orkiestra” TV Party zapewniali muzyczną oprawę panującego szaleństwa, a wielu artystów i muzyków, między innymi The Clash, Nile Rodgers, Jean-Michel Basquiat, David Bryne i Arto Lindsey, regularnie pojawiało się w programie. Było to przyjęcie koktajlowe, które mogło stać się przyjęciem politycznym. Wychodząc od 80 godzin niszczejących nagrań wideo na taśmach 3/4 cala, odnaleźliśmy żyjących do dziś uczestników tego wyznaczającego trendy przedsięwzięcia i dowiedzieliśmy się, co pamiętają z tamtego okresu oraz jak program wpłynął na ich życie. W połączeniu z fragmentami oryginalnego programu stało się to dokumentem „TV Party”.