Ignacio i Paul są ojcem i synem. Pierwszy ma pięćdziesiąt pięć lat, a drugi około trzydziestu. W ostatnich miesiącach żaden z nich nie mieszkał w rodzinnym domu, którego byli jedynymi mieszkańcami: Ignacio wyemigrował do innego miasta w poszukiwaniu pracy, a jego syn został przyjęty do ośrodka odwykowego. Przypadek sprawia, że ojciec i syn chcą wrócić do rodzinnego miasta tego samego dnia. Ignacio, w swojej nowej sytuacji, przeszedł na wcześniejszą emeryturę i zabrakło mu wymówek, by przedłużać swoją nieobecność w mieście i dawnym rodzinnym domu. Paul tymczasem został wypisany z ośrodka i od tej pory może kontynuować leczenie ambulatoryjnie w swoim rodzinnym mieście.