Nakęcony jednym 85-minutowym ujęciem film Ana Arabia ukazuje fragment życia niewielkiej społeczności wyrzutków — Żydów i Arabów, którzy żyją razem w zapomnianej enklawie na „granicy” między Jaffą a Bat Yam w Izraelu. Pewnego dnia odwiedza ich Yael, młoda dziennikarka. W rozpadających się barakach, w sadzie pełnym drzew cytrynowych, otoczonym przez rozległe osiedla mieszkaniowe, odkrywa galerię postaci dalekich od utartych stereotypów dotyczących tego regionu. Yael ma poczucie, że trafiła na prawdziwą kopalnię złota. Przestaje myśleć o pracy. Twarze i słowa Youssefa i Miriam, Sarah i Walida, ich sąsiadów i przyjaciół opowiadają jej o życiu, marzeniach i nadziejach, miłosnych przygodach, pragnieniach i rozczarowaniach. Ich stosunek do czasu różni się od tego, jaki mają ludzie z otaczającego ich miasta. W tym skleconym naprędce i kruchym miejscu możliwe jest współistnienie. Uniwersalna metafora.