Niegdyś świetna rodzina Lopez-Aranda podupadła. Celia, niegdyś ulubienica filipińskiej opery, i Gaspar, szanowany były kongresmen, nie mieli dość sprytu, by utrzymać dawną elegancką pozycję. Przytłoczona nieudanym małżeństwem, zanikającą karierą i narastającymi długami Celia sprzedała Gasparowi, który jest teraz przykuty do łóżka, swój udział w ich domu. Mogła w nim mieszkać za darmo w zamian za opiekę nad Gasparem. Gaspar uwielbia słuchać arii Celii. Ta sielankowa sytuacja kończy się, gdy zapada on w śpiączkę. Jego córka, Raquel, wraca z USA, zdecydowana sprzedać dom, by zaradzić własnym problemom finansowym za granicą. To oznacza, że Celia wkrótce straci dach nad głową. Mając do sprzedania tylko kilka pamiątek rodzinnych, nie wie już, co robić. Żarliwie wierzy w Sto. Nino i liczy na cud. Na zbliżające się święto ubiera swojego wnuka Antony’ego w szaty Sto. Nino.