Elisabeth Joyce, młoda irlandzka historyczka, przybywa do Barcelony w listopadzie 1905 roku, by być świadkiem napaści 200 żołnierzy uzbrojonych w siekiery na redakcję tygodnika Cu-Cut i redaktora gazety La Veu. Obecność Elisabeth jest świadkiem tych wydarzeń i politycznej burzy, którą wywołują, stawiającej armię naprzeciw katalońskich partii. W całej Hiszpanii wojskowi sympatyzują z napastnikami, ale jest jeden, który stanowczo i pewnie przeciwstawia się swoim kolegom. To podpułkownik, dowódca Komendy Inżynieryjnej w Lleida. Nazywa się Francesc Macia Llussà.