Oczarowała tłum. Pierwsze wrażenie szybko znikało, a zaskoczenia czekały także na tych, którzy podchodzili bliżej. Nie wiadomo, czy robiła to dla „piękna czy precyzji”, jak mawiał Guimarães Rosa. Prawda jest jednak taka, że stereotypy rozpadały się, gdy tylko zjednywała sobie swoich wielbicieli. I odsłaniały się kolejne prawdy. Za jej łagodnym, przenikliwym i mocnym głosem kryło się głębokie brzmienie, do którego niewielu mogło sięgnąć. Za skromnym wychowaniem kryły się niezwykła wrażliwość i inteligencja. Jej kamuflażem była nieposkromiona technika. Elis była czystą emocją. A śpiew nie był jej ostatecznym celem — naprawdę chciała uszczęśliwiać ludzi. Ten film składa hołd Elis i tworzy wyjątkowy portret największej gwiazdy Brazylii.