Henriette mieszka samotnie w luksusowym, starym mieszkaniu w Wiesbaden, które odziedziczyła po rodzicach. Jej codzienne życie jest równie spokojne i uporządkowane jak przestronne pokoje wokół niej. Pracuje jako nauczycielka w pobliskiej szkole baletowej. Regularnie pisze listy do kompozytora, którego podziwia, choć nigdy nie spotkała go osobiście, a wieczory spędza z przyjaciółmi, którzy tak naprawdę są przyjaciółmi jej rodziców. Przypadkowe spotkanie wyrywa Henriette z cichego życia: zauważa Felixa, który jest głuchoniemy, jak kradnie w kawiarni pieniądze przeznaczone dla kelnera. Kiedy krótko potem odzywa się do niego w pociągu, zaczyna się niezwykła relacja pełna kontrastów i niewypowiedzianej namiętności.