Dr David Edwards jest onkologiem, a jego życie kręci się wokół pracy. Jego jedynym przyjacielem jest 73-letni Lou Rosen. Lou jest także pacjentem Davida, ale w jego wieku rokowania są złe. Mimo to każdy zasługuje na szansę — a przynajmniej tak uważał David, zanim do jego gabinetu wszedł Sonny Collins. Na papierze Sonny wydawał się idealnym kandydatem do udziału w eksperymentalnym badaniu: miał nieco ponad czterdzieści lat i nieoperacyjny guz wielkości piłki baseballowej w płucu. W dokumentacji nie było jednak nic o jego usposobieniu: był ordynarny, prostacki i oburzony. Czy lekarz słynący z tego, że daje szansę nawet najciężej chorym pacjentom, odeśle tego mężczyznę z kwitkiem tylko dlatego, że ma paskudny charakter? A może chodzi o coś innego? Czasami leczenie nie ma nic wspólnego z medycyną. Autor: Anonimowy