Wracając z Mekki, Darwis zmienia imię na Ahmad Dahlan, zaniepokojony kierunkiem, w jakim zmierzają islamskie prawa w jego społeczeństwie — ocierającym się o herezję, Syrik (politeizm) i Bid’ah (błędną innowację). Korzystając z kompasu, dowodzi, że kierunek Qibla (wskazujący Mekkę) w Wielkim Meczecie Kauman jest niewłaściwy. Odkrycie to rozgniewało wszystkich Kyai (islamskich uczonych), a szczególnie zwierzchnika Wielkiego Meczetu Kauman, Kyai Penghulu Cholila Kamaludiningrata. Dahlan, który studiował w Mekce przez pięć lat, zostaje uznany za buntowniczego parweniusza. Gdy propozycja zmiany kierunku Qibla zostaje odrzucona, Dahlan rozpoczyna ruch domagający się tej zmiany. Podczas pierwszego kazania jako kaznodzieja Dahlan krytykuje zwyczaje mieszkańców swojej wioski w Yogyakarcie: „W modlitwie potrzebne jest tylko szczere i cierpliwe serce, nie potrzeba do niej Kyais, pieniędzy, a tym bardziej ofiar”. W rezultacie Dahlan spotyka się z wrogim przyjęciem.