W XIX wieku dzieci — szczególnie dzieci ubogich — uważano za źródło taniej i posłusznej siły roboczej, które można bez przeszkód wykorzystywać. Każdy, kto miał czelność ukraść choćby kawałek bochenka chleba, bez względu na powód, trafiał do więzienia — w najlepszym razie — niezależnie od wieku. Jednak ludzie o sumieniu zaczynali protestować przeciwko tej sytuacji. Akcja rozgrywa się w więzieniu dla dzieci, gdzie panują wyjątkowo surowe warunki. Naczelnik to tępy służbista, który wymaga bezwzględnego przestrzegania zasad, a w przeciwnym razie dzieci czeka brutalne traktowanie. Jego zastępca jest człowiekiem bardziej nowoczesnym i oburza go cała instytucja, ale chce zacząć od jej zreformowania. W tym celu zaprosił dziennikarkę, by przyjechała i zobaczyła panujące tam warunki, licząc, że poruszy opinię publiczną i zwróci ją przeciwko przynajmniej tej jednej formie niesprawiedliwości.