Żydowskie dziecko deportowane do Kazachstanu zostaje uratowane i adoptowane przez Kasym, starego kazachskiego kolejarza. Kasym nadaje mu kazachskie imię Sabyr, które w języku kazachskim oznacza „pokorny”. Dziecko dorasta w małej kazachskiej wiosce wraz z innymi deportowanymi: Verą, żoną zdrajcy, i Ezhikiem, polskim lekarzem. Sowiecka milicja nęka biednych chłopów, a Vera pada ofiarą prześladowań ze strony brutalnego policjanta Bulgabiego. W końcu Vera przyjmuje oświadczyny Ezhika, lecz zazdrosny Bulgabi próbuje nie dopuścić do ślubu. Dochodzi do walki, podczas której Ezhik przypadkowo się postrzela. Stary Kasym uznaje, że Sabyr jest już dość dorosły, by wyruszyć na poszukiwanie swoich prawdziwych rodziców. Na końcu Sabyr, już dorosły, postanawia wrócić do wioski, ale ta już nie istnieje, ponieważ została zniszczona w wyniku sowieckiego testu nuklearnego.