Minęło pięćdziesiąt lat i reżyser ponownie spotyka Marię José. Kiedy był dzieckiem, pracowała jako służąca w domu jego rodziców. To od niej słyszał najbardziej fantastyczne opowieści. Miała wtedy osiemnaście lat, a on około sześciu. Młoda kobieta stała się starszą panią, pomarszczoną prababcią z morzem odbijającym się w oczach. Mieszka w rybackiej wiosce, wśród małych, białych domków usytuowanych na skraju klifu w Peniche, w dzielnicy znanej jako „Windows of the Sea”. Teraz opowiada historię swojego życia w krótkich sekwencjach, opartych na własnych doświadczeniach i mądrości. Jej historia odbija się w osobistej i zdeformowanej narracji reżysera. Oczarowany wnuk i prawnuk wspólnie przeżywają niezwykłą przygodę. Zabawy, głęboki błękit nieprzewidywalnego Atlantyku, w blasku mgieł.