Przez ponad sto lat Carnegie Hall wynajmowała niedrogie mieszkania typu studio nad słynną salą koncertową artystom takim jak Marlon Brando, Paddy Chayefsky i Isadora Duncan. Jako uprzywilejowany lokator reżyser Josef Birdman Astor zaczął nagrywać na wideo swoich sąsiadów, których życie splatało się z dziesięcioleciami historii artystycznej, jednak jego projekt zmienił się, gdy właściciel budynku wręczył wszystkim nakazy eksmisji w związku z planowaną adaptacją mieszkań na biura. Astor dokumentuje przedłużającą się walkę o ocalenie mieszkań i składa hołd ich bogatemu dziedzictwu.