Pewnego ranka mały, uroczy kaczątko Krya-Krya poszedł na spacer. Był jeszcze bardzo głupi, ale ponieważ przyjaźnił się tylko z własnym cieniem, uznał, że nikomu już nie jest potrzebny. Podśpiewując wesołą piosenkę, kaczątko bawiło się piłką i wydawało mu się, że cień na ścianie świetnie mu ją odrzuca. Kurczątko bardzo chciało pobawić się z kaczątkiem, ale ten szorstko je odepchnął. Taki sam los spotkał uroczą małą kózkę. A potem, wybawiwszy się do woli, kaczątko pobiegło przez łąkę i przypadkiem wpadło do głębokiej, ciemnej jamy. O Boże. Było tam tak strasznie i wilgotno, a co najważniejsze, jego najlepszy przyjaciel — cień — nie zamierzał mu pomóc się wydostać. Po prostu go tam nie było.