Bokanowski powraca do złożonego i oszałamiającego umysł układu optycznego otworów, luster, pryzmatów i załamujących światło podłoży z jego wcześniejszego filmu La Plage, by stworzyć pełne fantazji i zabawy Au bord du lac. Film składa się ze zwyczajnych, codziennych scen rekreacji i wypoczynku w idylliczny, słoneczny dzień w parku z widokiem na jezioro — wiosłowania łodzią, gry w siatkówkę, jazdy na wrotkach, jazdy na rowerze, czytania gazety, opalania się, jazdy konnej czy spaceru po promenadzie — sfilmowanych przez optyczne zniekształcenia, które tworzą połamane i splątane obrazy przypominające ozdobne ilustracje gotyckich baśni albo zdające się przechodzić w zmieniające się, geometryczne wzory płynnego ruchu. Przywołując intensywne kolory i skąpaną w słońcu paletę ożywionego Vincent van Gogh w Arles, Bokanowski przekształca codzienność w nieskończenie hipnotyzujący, dynamiczny kalejdoskop przeobrażających się faktur i samoczynnie rekonstytuujących się obiektów organicznej, abstrakcyjnej sztuki.