Nowo zasiedlone miasto Wenecja w VI wieku n.e.: wędrowny lud zmaga się z ustanowieniem chrześcijańskiej teokracji. Basiliola Faledro, egzotyczna tancerka, występna i przebiegła, przybywa z odległych krain, szukając zemsty za swoje pogańskie pochodzenie; jej ojciec i bracia zostali oślepieni i upokorzeni przez ogarniętych fanatyzmem zelotów. Jej głównymi celami są bracia Gràtico, obaj świeżo wybrani na stanowiska władzy: jeden, Marco, arbiter i trybun, drugi, Sergio, biskup. Tytuł odnosi się do śmiałej deklaracji diakonisy Emy Gràtico skierowanej do jej poddanych, Wenecjan, żeglarskiego i zdesperowanego plemienia — że ich rodzimą ojczyzną jest statek.