Ponieważ jazz jest cudownym owocem grozy niewolnictwa, Youssou N'Dour podążył szlakiem niewolników i śladami stworzonej przez nich muzyki w poszukiwaniu nowej inspiracji. W towarzystwie niewidomego szwajcarskiego pianisty Moncefa Genouda i dyrektora Muzeum Domu Niewolników na Gorée, Josepha N'Diaye'a, senegalski piosenkarz napisał nowe utwory podczas tej inicjacyjnej podróży, która wiodła najpierw do USA, a następnie do Europy. Na Gorée, wyspie u wybrzeży Senegalu i symbolu handlu niewolnikami, jego pamiętny koncert oznaczał koniec tych poszukiwań i początek nowego wyzwania: uświadomienia dzisiejszemu pokoleniu tragedii niewolnictwa, wagi pamięci o niej oraz potrzeby pojednania.