Holenderski kompozytor Simeon ten Holt zdobył światową sławę w 1979 roku, gdy po raz pierwszy wykonano jego utwór na cztery fortepiany Canto Ostinato. Choć niektórzy eksperci muzyczni odnosili się do niego z pogardą — zrywał z dominującymi koncepcjami serializmu i tonalności — utwór stał się wielkim przebojem w świecie współczesnej muzyki klasycznej. W kolejnych latach liczni muzycy wydawali własne nagrania Canto, a utwór wciąż wykonywany jest na całym świecie. Reżyser Ramon Gieling przeprowadził wywiady z wieloma osobami na temat czasem dalekosiężnego wpływu, jaki ta kompozycja wywarła na ich życie. Jedna z rozmówczyń opowiada, że Canto towarzyszyło narodzinom jej syna; inny rozmówca ma wytatuowany na ramieniu fragment partytury. Gieling stara się rozwikłać tajemnicę uniwersalnej mocy muzyki, a połączenie materiału dokumentalnego, fikcji, esejów i archiwaliów przynosi wielowymiarową odpowiedź na pytanie, co takiego jest w tym utworze, że tak głęboko porusza ludzi.