Dorastając w ukraińskiej rodzinie chłopskiej i poznając wszystkie trudy życia pańszczyźnianego, młody artysta i poeta Taras Shevchenko w latach nauki jasno pojmuje, że prawdziwa sztuka powinna służyć interesom ludu. Wiersze Shevchenki są przepełnione miłością do zwykłych ludzi. Ognista, wolnościowa twórczość Tarasa Shevchenki jest znana w całej Rosji. Nicholas I zsyła poetę do odległego fortu nad Morzem Kaspijskim, gdzie ma służyć jako zwykły żołnierz; zakazuje mu także pisać i rysować. W trudnych dniach poety wspierają go ukraiński żołnierz Skobelev, polski rewolucjonista Sierakowski, kapitan Kosarev i komendant twierdzy Uskov. Chernyshevsky i Dobrolyubov dokładają wszelkich starań, by doprowadzić do jego uwolnienia. Wreszcie chory i postarzały Shevchenko odzyskuje wolność. Razem z Chernyshevskym i Dobrolyubovem marzy o świetlanej przyszłości ojczyzny, gdy narody rosyjski i ukraiński zrzucą kajdany niewoli.