Nie można przegapić tej niezwykle osobistej podróży po artystycznych możliwościach kina niezależnego. Jonas Mekas, Jean-Pierre Gorin, Robert Kramer i wielu innych wizjonerów oraz nonkonformistów srebrnego ekranu – a także księgarz, krytyk i psychoanalityk – rozmawiają o tym, czym kino było dla nich, czym jest i czym mogłoby być, a także, w sposób pośredni, jak zmieniło się w ciągu 18 lat, podczas których powstawał ten film. Reżyser Boris Lehman przewodzi tej wyprawie, wplatając momenty absurdalnego humoru i pomysłowe ujęcia; zachowuje surowość i spontaniczność. Szczególnie poruszające są jego spotkania z bardzo dziś brakującymi Jeanem Rouchem i Stephenem Dwoskinem, które świadczą o ich osobistej skłonności do zabawy i szczerości. Wciągająca, absorbująca, epicka odyseja filmowa.