Po śmierci ojca Dib wraz z młodszym bratem i matką przeprowadza się z rodzinnego Quneitry do Damaszku. Dziadek dzieci, znany z tyranii, niechętnie zgadza się przyjąć pogrążoną w żałobie rodzinę i próbuje zmusić swoją córkę do ponownego zamążpójścia. Magia Damaszku przejmuje sumienie. Dib, którego głównym zmartwieniem staje się odkrywanie wszystkich tajemnic tego miasta, kieruje się sercem pełnym marzeń, ale w życiu widzi jedynie upokorzenie i okrucieństwo. Zapach dzieciństwa umiera w sercu Diba, gdy dorasta on w cieniu politycznych zawirowań lat pięćdziesiątych (końca wojskowej dyktatury w Syrii, nacjonalizacji Kanału Sueskiego, dojścia Nassera do władzy w Kairze i zjednoczenia Egiptu z Syrią w 1958 roku), a jego różowe marzenia z dzieciństwa roztrzaskują się o skały okrucieństwa i przemocy. Marzenia miasta zamieniają się w koszmar..