Ten film opowiada o rdzennych kulturach Ekwadoru, o tym, co minione, i o tym, co zostało zachowane, o zniszczeniu i oporze, o przetrwaniu w nowych formach, o muzyce w wioskach wysoko w Andach, o muzyce w miastach i w tropikalnym klimacie, wśród potomków afrykańskich niewolników. Film opowiada o Ziemi i pracy z nią — świętą dla rdzennych mieszkańców. To opowieść o pięknie, które odbiera mowę, o życzliwości, a także o żałobie.