Sześciu mężczyzn, jedna kobieta i jej brat spotykają się, by wspólnie osiągnąć jeden cel — wystawić sztukę. Byłaby to zapewne kolejna zwyczajna opowieść o grupie teatralnej złożonej z antybohaterów, którzy zagubieni błąkają się w czasie i przestrzeni, w miasteczku, gdzie zdaje się, że słońce zachodzi na wschodzie. Prowadzona przez Sashę, reżysera, który niedawno wrócił do rodzinnego miasta, grupa niedostosowanych społecznie amatorów rozpoczyna walkę z własnymi demonami i uprzedzeniami, które otaczają ich w społeczeństwie. Wybierając western jako dramaturgiczny wzorzec i opierając się na stereotypach gatunku, z konfliktem między dobrem a złem oraz cywilizacją a dziczą, bohaterowie snują opowieści o swoim życiu, nieuchronnie wpływając na siebie nawzajem i zmieniając się. Choć z upływem czasu przedstawienie coraz bardziej przypomina misję niemożliwą, niemal wszyscy zaangażowani zaczynają dostrzegać w nim metaforę własnego losu i chwytają się go jak szansy życia.