Pod koniec XIX wieku katalońskie społeczeństwo wstrząsnęła wiadomość: anarchista Santiago Salvador wrzucił bombę na widownię Gran Teatre del Liceu, w wyniku czego zginęło dwadzieścia osób. Ponad sto lat później „The Liceu bomb” jest refleksją nad tymi wydarzeniami, wzbogaconą o wypowiedzi różnych osób, między innymi powieściopisarza Eduardo Mendoza oraz historyka Permanyer Lluis. Anarchizm, modernizm, publiczne egzekucje i dziewiętnastowieczne mieszczaństwo splatają się z pamięcią historyczną i roszczeniami antybarcelońskimi, a Theatre Lyceum pozostaje przestrzenią konfrontacji, która trwa do dziś.