Jesień 1944 roku. Żółta gwiazda, getta, terror Strzałokrzyżowców. Mieszkańcy stolicy Węgier, Budapesztu, z bezsilną rezygnacją oczekują tragicznego spełnienia swojego losu. Jednak nad jedną z miejskich willi raz w tygodniu, wieczorem, rozbłyskują gwiazdy nadziei, choćby tylko na kilka minut. Ten krótki czas dodaje otuchy ukrywającym się tu ludziom i rozpala w ich udręczonych duszach nadzieję, by przeżyć kolejny dzień. Tą tajemniczą mocą jest przepiękna pieśń, którą w takich chwilach słychać z wieżyczki willi.