Przewrotnie żartobliwe spojrzenie na Riwierę Francuską, zwłaszcza latem, gdy roi się tam od turystów. Film przygląda się jej historii i słynnym gościom, pokazuje budowle o egzotycznym sznycie, zatłoczone plaże, drzewa i pomniki, a także kpi z kolorów, które noszą kobiety, oraz zmiennych kaprysów mody. Film celebruje używanie nazwy „Eden” w nazwach miejsc, sugerując, że raj pojawia się na wybrzeżu dopiero, gdy wszyscy już odejdą — być może tylko na plaży odległej wyspy.