U progu I wojny światowej Fritz Shimon Haber był najwybitniejszym chemikiem w Niemczech. Syntetyczne nawozy Habera, za które otrzymał Nagrodę Nobla, uchroniły ludność świata przed masowym głodem. Jednak gdy wybuchła I wojna światowa i zginęły miliony niemieckich żołnierzy, zdesperowane niemieckie wojska poprosiły Shimon Habera o stworzenie dla armii nowego rodzaju broni. Haber już wcześniej poświęcił swoją żydowską tożsamość oraz tożsamość swojej rodziny, aby stać się szanowanym niemieckim obywatelem. Podejmując decyzję o wynalezieniu takiej broni, Haber został pierwszym naukowcem w historii ludzkości, który uwolnił broń masowego rażenia. Później zapłacił najwyższą cenę za swoje ambicje, gdy jego żona Clara popełniła samobójstwo, a jego wynalazek został wykorzystany do zamordowania milionów Żydów podczas II wojny światowej.