Po Prisoners of the war i On the Heights all is Peace ten film zamyka trylogię Yervanta Gianikiana i Angeli Ricci Lucchi o pierwszej wojnie światowej. Od symbolu totalitaryzmu po indywidualne cierpienie fizyczne reżyserzy, przedstawiając szalejącą przemoc człowieka, tworzą anatomiczny inwentarz okaleczonego ciała i badają konsekwencje konfliktu dla dzieci w latach 1919–1921. Od dekonstrukcji po sztuczną rekonstrukcję ludzkiego ciała próbują zrozumieć, jak ludzkość może zapomnieć o sobie i utrwalać te okropności.