Niektóre fragmenty i ujęcia aktorek o pustym wyrazie twarzy, widziane w Ravissements, wykorzystano ponownie w La philosophie dans le boudoir / Philosophy in the Boudoir (1991). Smolders zestawia w nim fragmenty zwariowanego tekstu markiza De Sade’a ze scenami przedstawiającymi mężczyznę w celi więziennej oraz pojedyncze kobiety lub ich grupy, często stojące z takim samym pustym wyrazem twarzy jak mężczyzna. Być może, aby ukazać libertynską filozofię De Sade’a i jego bezceremonialny tekst jako słowa i idee, które mogą odnosić się do każdego, Smolders wymienia aktorów, a kilku mężczyzn wciela się (przypuszczalnie) w uwięzionego De Sade’a.