W filmie Seuls / Alone (1989) obecne jest wyłącznie cierpienie psychiczne. Nakręcony niczym surowy dokument medyczny, film przeplata ujęcia kilku dzieci w belgijskiej klinice psychiatrycznej. Dzieci mają posępne miny, drgają im powieki, czasem się uśmiechają, trzęsą, podskakują, kołyszą głowami na boki lub z przerażającą uciechą uderzają nimi o ściany. To minimalistyczne dzieło oddaje dojmującą monotonię zagubionych i zaburzonych młodych umysłów, a zarazem zachowuje surową intensywność.