Film rozpoczyna się w Nalaikh, gdzie stary Mongolchaan jest jednym z wielu byłych górników, którzy po zamknięciu kopalni nadal kopią węgiel, aby przetrwać. Pomimo niezwykle ciężkich warunków pracy wytrwale pracuje, by utrzymać swoje dzieci. Mongolchaan sprzedaje węgiel Basandorjowi, pośrednikowi między kopalniami węgla a miejskimi elektrowniami. Basandorj dostarcza węgiel do elektrowni, w której zarządza młoda Erdenetsetseg. Pomimo surowego otoczenia cieszy się życiem i pracą. Prąd wytwarzany przez elektrownię oświetla mieszkanie niewidomej Amarjarkhal. Odkąd przeprowadziła się z Nalaikh do stolicy, utrzymuje się jako autorka i wykonawczyni popularnych piosenek.