Diwakar jest poetą i bezgranicznie kocha swoją żonę, Jamunę. Jamuna nie zgadza się jednak, by Diwakar żył w świecie fantazji, pochłonięty poezją, i coraz mniej odpowiadał za swoje czyny w prawdziwym życiu. Diwakar posuwa się do tego, że tworzy Mohini — fantastyczną kobietę w ciele swojej żony. Wkrótce Diwakar zostaje uznanym poetą, a Jamuna rodzi syna. Niestety, szczęście nie trwa długo: Diwakar traci pracę z powodu krytycznych pieśni wymierzonych w Brytyjczyków. Nie może już wykarmić ani chorowitego ojca, ani głodującego syna. Wszystko to złości Jamunę, ale przede wszystkim gniewa ją rosnąca obsesja Diwakara na punkcie Mohini. Gdy Jamuna postanawia zamieszkać osobno, Diwakar załamuje się wewnętrznie i nie jest już zdolny do działania. Jamuna powoli uświadamia sobie, że nie potrafi żyć bez Diwakara, i mu wybacza.