Dwudziestokilkuletni J. i dwoje jego bliskich przyjaciół realizują swoje utopijne marzenie: przekształcenie opuszczonej katedry w finansowaną z grantów, zrównoważoną ekologicznie przestrzeń artystyczną. Jako nowi przybysze na postindustrialnym pograniczu, gdzie znaleźli tę kaplicę, trafili tu w pogoni za postępowymi ideałami, które teraz wpędziły ich w konsternację i skłoniły do zakwestionowania zasadności swojej obecności. Ale każdego dnia jest praca do wykonania. Praca nad realizacją marzenia, które wciąż mogą podtrzymywać.