Animacja, należąca również do nowego nurtu w niedawnej serii krótkich prac. Na przeważnie czarnym tle niebieskie postacie odgrywają bardzo zwartą, klejnotopodobną operę w surrealistycznej formie, ponownie do muzyki fortepianowej Satiego. W idealnym przypadku film powinien być wyświetlany na białej planszy o szerokości 30 cali, umieszczonej na pulpicie do nut na środku sceny dużej auli lub sali koncertowej, a dźwięk z projektora powinien być podłączony do dużego systemu nagłośnienia. W ten sposób film działa najskuteczniej, ale można go też wyświetlać w normalnym rozmiarze.