Ten film, pomyślany jako „bliźniak” A ilha dos amores, miał być poetyckim dokumentem o zagadkowym życiu Wenceslau de Moraesa (1855–1929), wielkiego portugalskiego pisarza, który mieszkał na Dalekim Wschodzie. Świadectwa słowne, fotografie, rękopisy i obrazy Lizbony, Makau, Kobe i Tokushimy z czasów Moraesa zestawiono z A ilha dos amores oraz jego tekstami. Reżyser, Paulo Rocha, odwiedzał miejsca, w których wciąż pamiętano Moraesa, rozmawiał z potomkami pisarza, przeglądał archiwa, zanurzał się we wspomnieniach, notesach z terminami, pocztówkach, dziennikach i kalendarzach dokumentujących prywatne życie w XIX wieku. A przede wszystkim wyruszył w nową podróż: z Lizbony przez Makau i Kobe aż do Tokushimy, gdzie Moraes przeżył ostateczny upadek swojego życia i gdzie Rocha, między miastem a cmentarzem, odnajduje żywą obecność miejsc oraz wspomnienia poszczególnych osób.