Grupa dzieci uciekających przed wojną zostaje zabrana do Luandy pod opieką zakonnicy. Gdy docierają do samolotu, 12-letni N’Dala postanawia odłączyć się od grupy i rozejrzeć po mieście. Zakonnica rozpoczyna nieustanne poszukiwania zaginionego chłopca. N’Dala, mając przy sobie jedynie torbę z tkaniny i lalkę z drutu, przemierza zatłoczone ulice pełne ludzi i pojazdów. Później znajduje spokój na wyspie u wybrzeży, gdzie poznaje starego rybaka Antonia, z którym się zaprzyjaźnia. Niedługo potem spotyka pełnego życia, ekscentrycznego Zé, nieco od siebie starszego. N’Dala zaczyna postrzegać miasto i jego mieszkańców jako coraz bardziej nieprzyjaznych i najbardziej chciałby wrócić na wieś, z której przybył. Następnie poznaje Jokę, postać z marginesu społeczeństwa, który namawia go do pomocy w napadzie w zamian za pieniądze. Maria Joao Ganga chciała tym filmem nakreślić realistyczny obraz trudnej sytuacji politycznej w Angoli. Jedną z jej najważniejszych motywacji...