Film miał na celu ukazanie stosunkowo mało znanego i odizolowanego wiejskiego świata oraz, poprzez silnie upolityczniony dyskurs, potwierdzenie autentyczności „kultury ludowej”. Jako reprezentant nowego ruchu kina dokumentalnego, który rozwinął się w Portugalii po rewolucji, film zachęcał do lokalnego przywrócenia tradycji Caretos. Rytuał, któremu zdawał się zagrażać połączony wpływ emigracji, wojny kolonialnej i kryzysu rolnictwa, został w ten sposób przywrócony do życia. – Paulo Raposo