Catherine, pianistka koncertowa, pewnej nocy z zaskoczeniem dowiaduje się o przybyciu swojej najlepszej przyjaciółki z dzieciństwa, Marie-Alexandrine (Max), której nie widziała od 25 lat. Catherine i Max były w połowie lat 60. najbardziej obiecującymi młodymi pianistkami w Québecu, kiedy pełna przygód Max zachodzi w ciążę. Chce zatrzymać dziecko, ale jej matka zmusza ją, by oddała je do adopcji; potem Max opuszcza Québec i muzykę. Teraz, po latach, wraca, mając obsesję na punkcie odnalezienia syna. Udaje jej się dotrzeć do dokumentów adopcyjnych, a opieka społeczna kontaktuje się z jej synem, by zapytać, czy chce ją zobaczyć. Odmawia, ale ona wciąż próbuje. Czy możliwa jest relacja z synem? A co z jej talentem muzycznym?