Latem 1870 roku Raquel, właścicielka farmy mieszkająca samotnie w swojej posiadłości ze starym kamerdynerem i garstką służących, odczuwa dumę, gdy odwiedza ją pewna nietypowa znajoma. Adriana i jej synowa Ermesinda, bardzo młoda dziewczyna, akurat wpadają z wizytą — dla Adriany to dopiero druga wizyta w ciągu 15 lat, a dla nastoletniej Ermesindy pierwsza. Spotkanie wydaje się przyjemne, a jednak między Adrianą i Raquel panuje chłód i powściągliwość, których przyczyna pozostaje niewyjaśniona. Ich niejednoznaczna relacja wyjdzie na jaw, gdy przypadkiem otworzą się stare rany.