Mała dziewczynka wędruje samotnie o poranku przez tętniące życiem miasto, szukając białych dzwonków, które dostrzegła w witrynie kwiaciarni. Film ten zwiastował narodziny nowego języka filmowego w kinie łotewskim. Otrzymał nagrody na festiwalach w San Francisco i Oberhausen oraz znalazł się na liście „100 najlepszych filmów krótkometrażowych świata” sporządzonej przez krytyków filmowych podczas festiwalu filmowego w Clermont-Ferrand w 1995 roku. Wszyscy troje autorzy filmu, wraz ze swoimi rówieśnikami, stali się twórcami legendarnej ryskiej szkoły poetyckiego dokumentu.