Nerwowy objazd Nowym Jorkiem Roberta Mosesa autorstwa Hilary’ego Harrisa przywodzi na myśl klasyczne symfonie miejskie z lat 20., ale został zmontowany tak, by pasować do energii nowej epoki — „go go go”. „Najbardziej ekscytującą rzeczą w filmie jest ruch” — napisał kiedyś Harris, a w Highway pokazuje, dlaczego, filmując z jadącego samochodu samą drogę — jej rampy, znaki i ogólną preclowatą logikę. Film można odbierać wyłącznie jako feerię graficznych form, ale na głębszym poziomie Harris modyfikuje tradycyjną panoramę, by uchwycić motoryzacyjne doświadczenie miejskiej przestrzeni. Urozmaica widok drogi szybkiego ruchu wszelkiego rodzaju efektami operatorskimi, lecz ożywia ekran przede wszystkim jego prosta fascynacja zmieniającym się kształtem drogi przy dużej prędkości. Zdobywca brązowego medalu na Międzynarodowym Festiwalu Eksperymentalnego Filmu w Brukseli w 1958 roku, Highway jawi się dziś jako zgrabny objazd między „On the Road” (opublikowanym rok wcześniej) a wczesnymi filmami francuskiej Nowej Fali (które pojawiły się tuż za zakrętem). —Max Goldberg, fandor.com