Gdzieś w kraju strefy podzwrotnikowej biali turyści tłoczą się wokół ciemnoskórych pracowników plantacji opróżniających kosze ze zbiorami. Przyglądają się im z ciekawością, jakby chcieli sprawdzić jakość liści herbaty. Wszędzie turyści wyciągają aparaty — czy przed dużymi dzikimi zwierzętami albo jeźdźcami na wielbłądach, czy w obliczu ozdobionych ludzkich ciał lub codziennych czynności. Od czasu do czasu sami patrzą w obiektyw. Na później, by móc z dumą pokazać w domu swoje „egzotyczne” znaleziska. Ta poza zawiera w sobie model zachodnich podróży i fotografowania, który ma ponad sto lat. Zafascynowane spojrzenie obcokrajowców wtłacza ich w gotowe ramy. Lisl Ponger podąża śladem tego spojrzenia, łącząc na nowe sposoby amatorskie materiały znalezione.