Ten literacki film przenika rozczarowanie hiszpańskich emigrantów, którzy opuścili ojczyznę w proteście przeciwko faszystowskiemu reżimowi Franco, a następnie powrócili po jego upadku, by przekonać się, że demokracja nie zaszczepiła w przywódcach rządowych ani etyki, ani głębokiej motywacji. Reżyser Basilio Martin Patino przedstawia swoją historię — znaczna część filmu opiera się na jego własnym życiu — poprzez doświadczenia wygnanej bohaterki granej przez Charo Lopez. Powróciła ona do Hiszpanii, by odnaleźć sens życia, czego nigdy nie udało jej się znaleźć w Niemczech, nawet po urodzeniu dziecka. Zajmuje się również tłumaczeniem na hiszpański niemieckiego poety lirycznego Friedericha Holderlina (zob. Halfte Des Lebens z 1985 roku), koncentrując się na jego poemacie epickim Hyperion. Fragmenty przekładu są odczytywane z offu w całym filmie. Odwiedzając dawnych przyjaciół sprzed wielu, wielu lat, odkrywa, że nawet ci, którzy osiągnęli życiowy sukces, cierpią na tę samą ennui, która skłoniła ją do powrotu.